Filin Fare Ailesi

Filin Fare Ailesi Jane MEADOW

Uzun otların salındığı ve kır çiçeklerinin baş salladığı huzurlu bir orman açıklığında, Ellie adında çok büyük bir fil yaşardı. Derisi yumuşak mavi-gri ve buruşuktu, kulakları iri ve sarkıktı, kenarları soluk pembeydi ve sıcak kahverengi gözleri hep gülümserdi. Boynunda, bir arkadaşının hediyesi olan parlak sarı bir atkı vardı. Ellie orman yollarında dolaşmayı ve karşılaştığı her canlıya merhaba demeyi severdi. 1

Yakınlarda, büyük bir meşe ağacının köklerinin altında küçük bir fare ailesi yaşardı. Baba Fare'nin sıcak kahverengi tüyleri ve iki ahşap düğmeli küçük yeşil bir yeleği vardı. Anne Fare, krem rengi elbisesinin üzerine kırmızı puantiyeli bir önlük giyerdi. Onların minik yavrusu Pip'in kabarık açık kahverengi tüyleri, kocaman yuvarlak kulakları ve küçük mavi örgü bir şapkası vardı. Sıcacık yuvalarında güvende ve mutluydular. 2

Bir sabah gökyüzü karardı ve şiddetli yağmur yağmaya başladı. Şıp, şıp, şıp! Yağmur yapraklara vurdu ve toprağı ıslattı. Baba Fare yuvadan dışarı baktı ve yoldan aşağı suyun sızmaya başladığını gördü. "Dikkatli olmalıyız," dedi, parlak kara gözleri endişeliydi. "Yağmur böyle devam ederse yuvamızı su basabilir." Anne Fare, Pip'i sıkıca sardı; sevecen kara gözleri yumuşak ama endişeliydi. 3

Yağmur gittikçe daha da şiddetlendi. Meşe ağacının çevresinde su birikmeye başladı ve küçük bir dere yuvanın girişine doğru süzüldü. İçeride Anne Fare, Pip'i sakin tutuyor ve yumuşak bir şarkı söylüyordu. Baba Fare bir ileri bir geri yürüyor, minik pembe patileri içeri sızan su birikintilerinde sıçrıyordu. "Yardıma ihtiyacımız var," dedi. "Ama bir fare ailesine kim yardım edebilir ki?" Pip büyük meraklı gözlerle yukarı baktı. "Belki büyük ve sevecen biri?" 4

Tam o sırada fil Ellie, orman yolunda sıçrayarak geldi. Büyük sarkık kulakları yağmurda çırpınıyordu ve sarı atkısı ıslanmıştı ama hâlâ parlaktı. Minik, endişeli cıyaklamalar duyunca durdu. Başını eğip meşe ağacının köklerinin altına baktı. Orada yeşil yeleğiyle Baba Fare'yi, kırmızı puantiyeli önlüğüyle Anne Fare'yi ve mavi şapkasıyla küçük Pip'i birbirine sokulmuş hâlde gördü. 5

"Merhaba, küçük dostlar," dedi Ellie, yumuşak, gürleyen sesiyle. "Neden bu kadar üzgün cıyaklıyorsunuz?" Baba Fare öne çıktı. "Yuvamızı su basıyor ve ne yapacağımızı bilmiyoruz!" Ellie'nin sıcak kahverengi gözleri yumuşadı. "Endişelenmeyin," dedi. "Size yardım edebilirim. Benim adım Ellie ve sizi yüksek bir yere taşıyacak kadar güçlüyüm." Pip minik kuyruğunu salladı. "Gerçekten mi? Bizi taşıyabilir misin?" 6

Ellie olabildiğince alçaldı. "Hortumuma tırmanın," dedi yumuşakça. Baba Fare, Anne Fare ile Pip'in Ellie'nin uzun hortumuna çıkmasına yardım etti. Sonra o da yeşil yeleğine sıkıca tutunarak yukarı tırmandı. Ellie onları nazikçe, hem de çok nazikçe kaldırdı ve geniş sırtına yerleştirdi. "Tutunun," dedi ve yağmurun içinde yavaşça yürümeye başladı; büyük ayakları yumuşak sıçramalar yapıyordu. 7

Yağmur yağmaya devam ediyordu ama Ellie dikkatle ilerliyordu. Pip onun sırtında oturuyordu, kocaman kulakları rüzgârda çırpınıyordu. "Bu çok eğlenceli!" diye cıyakladı. "Buradan her şeyi görebiliyorum!" Anne Fare gülümsedi ve onu sıkıca sardı. Baba Fare arkasına, yuvasına baktı ve iç çekti. "Evimiz," dedi. "Güvende olacak mı?" Ellie başını çevirdi. "Bir planım var," dedi. "Önce sizi yüksek bir yere götürelim." 8

Ellie fare ailesini, toprağın kuru ve güvenli olduğu yakındaki küçük bir tepeye taşıdı. Onları büyük bir çalının altına indirdi. "Burada bekleyin," dedi. "Ben geri dönüp yuvanıza su girmesini engelleyeceğim." Baba Fare ona baktı. "Ama su yükseliyor!" Ellie gülümsedi. "Bedenim büyük ve güçlü," dedi. "Yuvanın önünde durup suyu dışarıda tutabilirim. Endişelenmeyin." 9

Ellie aceleyle meşe ağacına döndü. Su yuvanın girişinin çevresinde dönüp duruyordu. Büyük ayaklarını çamura sıkıca bastırdı ve büyük bedenini hızla akan dereye doğru çevirdi. Sarkık kulaklarını açtı, başını eğdi ve güçlü mavi-gri yanıyla bir duvar oluşturdu. Su itti ve sıçradı ama Ellie'yi geçemedi. Orada, sabırla ve sarsılmadan, canlı bir bent gibi durdu. 10

Tepede fare ailesi kocaman gözlerle izliyordu. Anne Fare minik pembe patilerini birbirine kenetledi. "Çok cesur," diye fısıldadı. Baba Fare başını salladı. "Ve çok da sevecen," dedi. "Gücünü bize yardım etmek için kullanıyor." Pip yerinde zıplıyordu. "Ellie en iyisi!" diye cıyakladı. Yağmur yavaşlamaya ve su yükselmeyi bırakana kadar bekleyip izlediler. 11

Uzun bir süre sonra yağmur durdu. Güneş bulutların arasından göründü ve yuvanın çevresindeki su azalmaya başladı. Ellie girişten uzaklaştı ve ıslak kulaklarını silkti. Sonra fare ailesini kontrol etmek için tepeye geri yürüdü. "Yuvanız artık güvende," dedi. "Su içeri girmedi." Baba Fare ona koştu. "Teşekkürler, Ellie! Evimizi kurtardın!" 12

Anne Fare, Ellie'ye sıcak bir gülümseme sundu. "Çok minnettarız," dedi. "Büyük, güçlü bedenini bize, küçük farelere yardım etmek için kullandın." Pip, Ellie'nin hortumunu çekiştirdi. "Büyüyünce ben de senin gibi güçlü olabilir miyim?" Ellie kıkırdadı. "Sen zaten güçlüsün, Pip," dedi. "Cesur ve neşeliydin. Ve unutma, güç en iyi nezaketle kullanıldığında ortaya çıkar." Baba Fare başını salladı. "Yardımını asla unutmayacağız." 13

Fare ailesi Ellie'yi yuvalarına geri götürdü. İçerisi kuru ve sıcacıktı, tıpkı bıraktıkları gibiydi. Anne Fare küçük bir kutlama için biraz tohum ve meyve çıkardı. Hep birlikte oturdular; koca fil ve minik fareler bir atıştırmalığı paylaştılar. Pip, Ellie'nin hortumuna tırmandı ve kaydırak gibi aşağı kaydı, kıkır kıkır güldü. Ellie'nin sıcak kahverengi gözleri mutlulukla parladı. 14

Güneş batarken Ellie sarı atkısını biraz daha sıkı bağladı. "Artık eve gitmeliyim," dedi. "Ama yakında sizi ziyaret edeceğim." Baba Fare minik patisiyle onun hortumunu sıktı. "Burada her zaman hoş geldin," dedi. Anne Fare önlüğünü salladı. Pip mavi şapkasını salladı. "Hoşça kal, Ellie! Bize yardım ettiğin için teşekkürler!" Ellie büyük kulaklarını salladı ve içi mutlu ve sıcacık hissederek uzaklaştı. 15

O günden sonra fare ailesi ve Ellie en iyi arkadaş oldular. Ne zaman yağmur yağsa Ellie onları kontrol ederdi. Ve ne zaman Ellie'nin bir gülümsemeye ihtiyacı olsa fareler neşeyle merhaba diye cıyaklardı. Başkalarına yardım etmenin, ister büyük ister küçük olsun, dünyayı daha sıcak bir yer yaptığını öğrendiler. Ve Ellie, gücünün en iyi, özellikle de bir meşe ağacının altındaki küçük bir fare ailesi için nezaketle kullanılan bir armağan olduğunu biliyordu.