Oğlan ve Kaz Ailesi

Gölete dönünce Leo geniş, dikkatli bir daire ölçtü. Çubukları yumuşak toprağa, yuvadan epey uzağa sapladı. Aralarına ipi alçak ve düzgün bir şekilde bağladı. Sonra eski bir tahta parçasından küçük bir tabela yaptı. Üzerine şunu boyadı: LÜTFEN BURADAN İZLEYİN. KAZ AİLESİNİN ALANA İHTİYACI VAR. 10

İlk ziyaretçiler geldiğinde Leo çitinin yanında durdu ve en net sesiyle konuştu. "Yavruları buradan görebilirsiniz," dedi. "Ama daha yakına gidersek anne babalar korkar ve yavruları saklar. Kendi ailelerimize verdiğimiz gibi onlara da mahremiyet verelim." Ziyaretçiler Leo'nun özenli çitine baktılar ve başlarını salladılar. İpin arkasında durup sessizce izlediler. 11

Baba Kaz başını kaldırdı ve küçük çite baktı. Kanatları yarı kalkık bekledi. Kimse yaklaşmadı. Yavaşça kanatlarını indirdi ve yuvanın yanına yerleşti. İlk gevşeyen Anne Kaz oldu. Yumuşak, nazik bir vak sesi çıkardı ve tüylü yavrularını sazların içinden suya doğru götürdü. 12

Kaz yavruları mutlu bir sıra halinde sallanarak yürüdüler, cıvıldayıp minik turuncu gagalarını sığ suya daldırdılar. İpin arkasında insanlar gülümsedi ve usulca işaret ettiler. Leo çenesini ellerine dayayıp çimene oturdu ve kalbi sıcacık, dopdolu hissetti. Kaz ailesinin yüzmek, su sıçratmak ve dinlenmek için alanı vardı. Sonunda güvende ve sakindiler. 13

Bütün yaz boyunca Leo göletine her gün gitti. Kaz yavruları uzadı ve tüyleri düzgün tüylere dönüştü. Baba Kaz çite tıslamayı bıraktı ve sadece dünyanın akışını izledi. Anne Kaz yavrularını huzur içinde büyüttü ve küçük aile altın akşam ışığında birlikte yüzdü. 14

Bir gün bir kız Leo'ya çitin neden orada olduğunu sordu. "Hayvan ailelerinin kendini güvende hissetmek için alana ihtiyacı var," dedi Leo. "Tıpkı insanlar gibi. Biraz geride kaldığımızda daha fazlasını görürüz." Kız başını salladı ve ipin arkasına oturdu. Daha çok çocuk geldi ve onlar da oturdu, fareler kadar sessiz, kazların süzülüşünü izlediler. 15

Böylece köy göleti yeni bir alışkanlık edindi: ziyaretçiler küçük çitin arkasında kalır ve kaz ailesi mahremiyetine kavuşur. Leo hâlâ her sabah gelir; yeşil şapkası iyice indirilmiş, çilli burnu bir gülümsemeyle kırışmış. Saygılı bir mesafeden izlemenin başlı başına bir nezaket olduğunu bilir. Ve kazlar, güvende ve sakin, teşekkür etmek için usulca vaklarlar. 16