Tilki ve Küçük Geyik

Tilki ve Küçük Geyik Jane MEADOW

Bir zamanlar, ağaçların fısıldadığı ve derelerin şarkı söylediği büyülü bir ormanda akıllı bir tilki yaşarmış. Kürkü parlak kızılturuncu, göğsü kar gibi beyazmış ve kuyruğunun ucu alev gibi kıpırdarmış. Göğsünde küçük, örgü yapraklardan bir çanta taşırmış. Her sabah yosunlu patikalarda dolaşır, gördüğü her şeye merak duyarmış. 1

Bir gün tilki, yumuşak açık kahverengi tüyleri ve güneş ışığı gibi benekleri olan küçük bir geyikle tanışmış. Geyik yavrusunun iri, yumuşacık koyu gözleri ve minik mavi bir çiçekle süslü ince, örgülü ot tasması varmış. Geyik önce utangaçmış ve bir eğrelti otunun arkasına saklanmış. Ama tilki nazikçe gülümseyip, "Merhaba! Benimle keşfe çıkmak ister misin?" demiş. 2

Küçük geyik başını sallamış ve o günden sonra iki arkadaş her şeyi birlikte yapmışlar. Güneşli açıklıklarda kelebeklerin peşinden koşmuş, yapraklardaki rüzgârı dinlemişler. Orman harikalarla dolup taşıyormuş ve her gün yeni bir macera getiriyormuş. Tilkinin kehribar gözleri merakla parıldar, geyiğin koyu gözleri ise sessiz bir sevinçle ışıldarmış. 3

Ama bir sabah arkadaşlar tuhaf bir şey fark etmişler. Ormandaki en yaşlı ağaç, yüzlerce yıldır ayakta duran dev bir meşe, hiç yapraksızmış. Dalları çıplak ve kahverengiymiş ve diğer hayvanlar etrafına toplanıp fısıldaşarak endişeyle bakıyorlarmış. "Böyle hiç olmamıştı," demiş titreyen bir sincap. 4

"Ya ağaç hastaysa?" diye sormuş bir tavşan. "Ya orman tehlikedeyse?" Hayvanlar giderek daha çok korkmuşlar. Bir araya toplanıp alçak sesle konuşmuşlar. "Uzak durmalıyız," demiş bir kirpi. "Kötü bir işaret olabilir." Ama tilki ile küçük geyik birbirlerine bakmışlar ve yardım etmeleri gerektiğini bilmişler. 5

Tilki cesurca öne çıkmış. "Korkmayalım," demiş. "Ağacın neden yapraksız olduğunu bulalım." Küçük geyik onun yanında durmuş, ince bacakları sapasağlammış. "Birlikte gideceğiz," demiş yumuşak bir sesle. Diğer hayvanlar kocaman gözlerle, iki arkadaşın kalpleri hızlı çarparak ama cesaretleri güçlü bir şekilde yaşlı meşeye doğru yola çıkışını izlemişler. 6

En yaşlı ağaca giden yol kolay değilmiş. Devrilmiş kütüklerin üzerinden tırmanmaları ve sık çalıların arasından geçmeleri gerekiyormuş. Küçük geyiğin benekleri gölgelerde parıldar, tilkinin beyaz göğsü fener gibi ışıldarmış. Yolda geyik fısıldamış: "Biraz korkuyorum." Tilki gülümsemiş. "Ben de," demiş. "Ama birlikteyiz." 7

Sonunda büyük meşeye ulaşmışlar. Gövdesi bir ev kadar genişmiş ve kökleri dev parmaklar gibi yayılıyormuş. Tilki yukarıya ve etrafına bakmış. "Diğer ağaçlar uzun ve yapraklı," demiş, "ama bu ağaç sık çalılar ve sarmaşıklarla çevrili. Güneş ışığını engelliyorlar." Küçük geyik aşağıya bakmış. "Ve toprak çok kuru," demiş. 8

Tilki yaprak çantasını açıp küçük bir defter çıkarmış. Ağacın resmini çizmiş ve gördüklerini yazmış. "Ağacın ışığa ve suya ihtiyacı var," demiş. "Ama çalılar çok sık ve dere çok uzakta." Geyik başını sallamış. "Yardım edebiliriz," demiş. "Ama diğer hayvanlara ihtiyacımız olacak." 9

Açıklığa koşup diğerlerine bulduklarını anlatmışlar. "Ağaç hasta değil," demiş tilki. "Sadece daha fazla güneş ışığına ve suya ihtiyacı var." Hayvanlar birbirlerine bakmışlar, hâlâ biraz korkuyorlarmış. Ama küçük geyik yumuşak bir sesle konuşmuş. "Bunu birlikte yapabiliriz," demiş. "Hepimiz yardım edersek ağaç yeniden yaprak açar." 10

Hayvanlar hâlâ korkuyormuş. "Ya başaramazsak?" diye sormuş sincap. Tilki öne çıkmış. "Denemeden bilemeyiz," demiş. "Ve yalnız olmayacağız. Bir takım olarak çalışacağız." Geyik onun yanında durup gülümsemiş. "Cesur olmak korkmamak demek değildir," demiş. "Korksan da yardım etmek demektir." Hayvanlar başlarını sallamaya başlamışlar. 11

Böylece hepsi işe koyulmuş. Tavşanlar ve kirpiler sık çalıları çekip temizlemişler. Kuşlar ve sincaplar dereden suyu meşe palamudu kaplarıyla taşımışlar. Tilki ile geyik suyu yaklaştırmak için küçük bir kanal kazmışlar. Zor bir işmiş ama herkes yardım etmiş. En yaşlı ağaç daha fazla ışık ve daha fazla su almaya başlamış. 12

Bütün gün ve akşama kadar çalışmışlar. Hayvanlar yorulmuş ama mutluymuş. Tilki ile geyik onları yüreklendirmiş. "Biraz daha!" diye seslenmiş tilki. "Neredeyse bitti!" demiş geyik. Son çalı da temizlenip son kap su da döküldüğünde hepsi geri çekilip kalplerinde umutla yaşlı meşeye bakmışlar. 13

Günler geçmiş. Hayvanlar her sabah ağacı ziyaret etmişler. Önce hiçbir şey olmamış. Ama sonra, parlak bir günde tilki bir şey fark etmiş. "Bakın!" diye bağırmış. Dallarda minik yeşil tomurcuklar beliriyormuş. Küçük geyik sevinçle dans etmiş. "Yeni yapraklar!" diye cıvıldamış. Diğer hayvanlar koşarak gelmişler ve kısa süre sonra bütün orman kutlama yapmaya başlamış. 14

En yaşlı ağaç yeni yapraklarla dolmuş, yapraklar esintide dalgalanıyormuş. Hayvanlar sevinçle bağırıp tilki ile geyiğe teşekkür etmişler. "Cesurdunuz," demiş sincap. "Ve anlamamıza yardım ettiniz," demiş tavşan. Tilki ile geyik birbirlerine gülümsemişler. "Herkes olmadan bunu başaramazdık," demiş tilki. Geyik de başını sallamış. "Arkadaşlık bizi cesur yapar." 15

O günden sonra orman daha da büyülü olmuş. En yaşlı ağaç güçlenip yeşillenmiş ve hayvanlar anlayışın korkuyu yenebileceğini öğrenmişler. Tilki ile küçük geyik en iyi arkadaş olarak kalmışlar, her zaman yeni bir maceraya hazırmışlar. Ve rüzgâr yaprakların arasından estiğinde sanki fısıldıyormuş: "Birlikte her şeyi yapabiliriz." 16